شستی اعلام حریق یکی از مهم ترین تجهیزات سیستم اعلام حریق است که امکان اعلام دستی وقوع حریق را برای افراد حاضر در ساختمان فراهم می کند. برخلاف دتکتورهای دود، حرارت یا سایر تجهیزات خودکار، عملکرد شستی به دخالت مستقیم انسان وابسته است و فردی که متوجه آتش، دود یا شرایط غیرعادی می شود می تواند با فعال کردن شستی، سیگنال حریق را به پنل مرکزی اعلام حریق ارسال کند.

اما عملکرد صحیح شستی فقط به کیفیت خود تجهیز وابسته نیست. اگر شستی در محل نامناسب نصب شود، ارتفاع آن استاندارد نباشد، در پشت تجهیزات یا مبلمان قرار بگیرد، مسیر دسترسی به آن دشوار باشد یا سیم کشی آن به درستی انجام نشود، در شرایط اضطراری ممکن است نتواند وظیفه خود را به درستی انجام دهد.

به همین دلیل، در طراحی و اجرای سیستم اعلام حریق باید موضوعاتی مانند محل نصب شستی اعلام حریق، ارتفاع نصب، فاصله بین شستی ها، مسیرهای خروج، نحوه سیم کشی، نوع شستی، نصب جعبه، تست عملکرد و اتصال به پنل مرکزی به صورت همزمان بررسی شوند.

جدول مراحل نصب شستی اعلام حریق

شستی اعلام حریق چیست و چه وظیفه ای دارد؟

شستی اعلام حریق یا Manual Call Point که به اختصار MCP نیز نامیده می شود، تجهیزی است که برای اعلام دستی وضعیت حریق طراحی شده است.

در یک ساختمان، ممکن است یک فرد قبل از اینکه دتکتور دود یا حرارت فعال شود، متوجه آتش یا دود شود. در چنین شرایطی فرد می تواند به نزدیک ترین شستی مراجعه کرده و آن را فعال کند.

پس از فعال شدن شستی، سیگنال از طریق مدار مربوطه به پنل اعلام حریق ارسال شده و پنل وضعیت حریق را اعلام می کند. بسته به نوع سیستم، پنل می تواند آژیرها و فلاشرها را فعال کرده و در سیستم های آدرس پذیر، محل دقیق شستی فعال شده را نیز نمایش دهد.

بسیاری از شستی های استاندارد برای سیستم های اعلام حریق بر اساس EN 54-11 طراحی و تایید می شوند. در مدل های مختلف، عنصر فعال کننده می تواند شیشه شکستنی یا المان قابل برگشت و ریست باشد.

محل نصب شستی اعلام حریق کجاست؟

یکی از مهم ترین سوالات هنگام اجرای سیستم اعلام حریق این است که شستی ها دقیقا در چه مکان هایی باید نصب شوند.

اصل کلی این است که فرد حاضر در ساختمان باید بتواند در کوتاه ترین زمان ممکن به یک شستی دسترسی داشته باشد و برای فعال کردن آن مجبور نباشد مسیر غیرضروری یا پیچیده ای را طی کند.

۱. شستی در مسیرهای خروج نصب شود

یکی از مهم ترین محل های نصب شستی اعلام حریق، مسیرهای خروج ساختمان است.

شستی ها معمولا در نزدیکی خروجی طبقات، مسیرهای فرار و خروجی های منتهی به فضای امن قرار می گیرند. راهنمای طراحی Honeywell Gent نیز نصب شستی در خروجی طبقات و خروجی های ساختمان به فضای باز را توصیه می کند.

بنابراین در طراحی ساختمان باید مسیر حرکت افراد در زمان تخلیه بررسی شود و محل شستی ها بر اساس همین مسیرها تعیین شود.

۲. نصب شستی در نزدیکی خروجی ها

در زمان وقوع آتش سوزی، افراد معمولا به سمت خروجی ها حرکت می کنند. بنابراین قرار دادن شستی در نزدیکی خروجی می تواند دسترسی سریع به سیستم اعلام حریق دستی را فراهم کند.

محل نصب نباید به گونه ای باشد که فرد برای رسیدن به شستی مجبور شود از مسیر خروج اصلی فاصله بگیرد.

۳. نصب شستی در راه پله ها

راه پله یکی از نقاط مهم در مسیر تخلیه ساختمان است.

در ساختمان های چند طبقه، محل قرارگیری شستی در نزدیکی مسیرهای خروج و راه پله باید در طراحی سیستم در نظر گرفته شود. در پروژه هایی که تخلیه مرحله ای ساختمان مورد استفاده قرار می گیرد، جانمایی شستی ها باید با زون بندی و سناریوی تخلیه هماهنگ باشد.

۴. نصب شستی در محل های پرخطر

در بعضی ساختمان ها علاوه بر مسیرهای خروج، لازم است مناطق دارای خطر بالاتر نیز مورد توجه قرار بگیرند.

برای مثال:

• آشپزخانه های صنعتی
• کارگاه ها
• اتاق های دارای تجهیزات خاص
• فضاهای صنعتی
• محل نگهداری مواد قابل اشتعال
• بخش های تولیدی
• فضاهای دارای فرآیندهای حرارتی

در چنین محل هایی، طراحی سیستم باید بر اساس ماهیت خطر انجام شود. راهنماهای طراحی سیستم اعلام حریق نیز نصب شستی در نزدیکی برخی خطرهای خاص مانند آشپزخانه را مورد توجه قرار می دهند.

ارتفاع نصب شستی اعلام حریق چقدر است؟

ارتفاع نصب شستی یکی از مهم ترین پارامترهای اجرایی است.

در بسیاری از دستورالعمل های طراحی سیستم اعلام حریق، ارتفاع متداول نصب شستی حدود ۱.۴ متر از کف تمام شده تا مرکز قسمت فعال کننده شستی در نظر گرفته می شود. راهنمای Honeywell Gent نیز همین ارتفاع را به عنوان ارتفاع معمول ذکر کرده است.

البته این عدد را نباید بدون توجه به مقررات پروژه، الزامات دسترسی افراد دارای معلولیت و دستورالعمل سازنده به صورت مطلق برای تمام پروژه ها در نظر گرفت.

در شرایطی که احتمال استفاده از شستی توسط افراد دارای محدودیت حرکتی وجود دارد، ممکن است ارتفاع پایین تر مورد نیاز باشد.

نکته مهم درباره اندازه گیری ارتفاع

ارتفاع باید با توجه به نقطه مرجع تعیین شده در دستورالعمل طراحی اندازه گیری شود. در راهنمای Gent، اندازه گیری از کف تمام شده تا مرکز عنصر فعال کننده شستی در نظر گرفته شده است.

شستی اعلام حریق نباید پشت مانع نصب شود

یکی از اشتباهات رایج در اجرای سیستم اعلام حریق، نصب شستی در محلی است که از نظر فنی قابل دسترسی است اما از نظر عملی دیده نمی شود.

برای مثال نصب شستی پشت:

• کمد
• قفسه
• تجهیزات
• پارتیشن
• تابلو
• مبلمان
• دستگاه های صنعتی

می تواند عملکرد عملی سیستم را کاهش دهد.

شستی باید در محلی قابل مشاهده، روشن، مشخص و بدون مانع نصب شود. راهنماهای طراحی نیز بر قابل مشاهده بودن، روشنایی مناسب و قرارگیری شستی در موقعیتی بدون مانع تاکید دارند.

فاصله بین شستی های اعلام حریق چقدر است؟

نمی توان برای تمام ساختمان ها یک فاصله ثابت و مستقل از طراحی پروژه تعیین کرد.

معیار اصلی این است که فرد در زمان مشاهده حریق بتواند در یک مسیر منطقی و کوتاه به شستی برسد.

برای نمونه، راهنمای Honeywell/Gent در شرایط تعریف شده، حداکثر فاصله پیمایش ۴۵ متر را مطرح می کند و در شرایط خاص مانند حضور افراد دارای محدودیت حرکتی یا احتمال توسعه سریع حریق، کاهش این فاصله را توصیه می کند. در صورتی که مسیرهای خروج در مرحله طراحی مشخص نباشند، معیارهای دیگری مانند فاصله مستقیم نیز مطرح می شود.

بنابراین طراح نباید صرفا با تقسیم مساحت ساختمان بر یک عدد، محل شستی ها را مشخص کند. مسیر واقعی حرکت افراد، خروجی ها، کاربری ساختمان، خطر حریق و الزامات پروژه باید همزمان بررسی شوند.

شستی اعلام حریق در چه مکانی نباید نصب شود؟

به طور کلی باید از نصب شستی در محل هایی که دسترسی به آن دشوار است خودداری شود.

محل های نامناسب می توانند شامل موارد زیر باشند:

البته برای محیط های خاص می توان از شستی هایی با درجه حفاظت مناسب استفاده کرد. برای مثال برخی مدل های مخصوص محیط های مرطوب یا فضای بیرونی با محفظه و درجه حفاظت بالاتر تولید می شوند.

انواع شستی اعلام حریق

پیش از نصب باید نوع شستی مشخص شود؛ زیرا روش اتصال و تنظیمات آن می تواند با توجه به مدل متفاوت باشد.

شستی متعارف

در سیستم اعلام حریق متعارف، شستی در مدار زون مربوطه قرار می گیرد و فعال شدن آن باعث تغییر وضعیت مدار و ارسال سیگنال به پنل می شود.

در این سیستم معمولا پنل، محل حریق را بر اساس زون مشخص می کند.

شستی آدرس پذیر

در سیستم آدرس پذیر، هر تجهیز دارای آدرس مشخصی در لوپ سیستم است.

در نتیجه پس از فعال شدن شستی، پنل می تواند اطلاعات دقیق تری درباره تجهیز فعال شده نمایش دهد.

در برخی مدل های آدرس پذیر، آدرس شستی با کلیدهای چرخشی یا روش تنظیم دیگری تعیین می شود و تعداد آدرس های قابل استفاده به ظرفیت و پروتکل پنل بستگی دارد.

مراحل نصب شستی اعلام حریق

نصب شستی باید مطابق نقشه اجرایی سیستم، مشخصات پنل، دستورالعمل سازنده و ضوابط مربوط به پروژه انجام شود.

مرحله اول: بررسی نقشه سیستم اعلام حریق

قبل از شروع نصب باید نقشه سیستم بررسی شود.

در این مرحله موارد زیر مشخص می شوند:

• محل دقیق شستی ها
• نوع شستی
• متعارف یا آدرس پذیر بودن سیستم
• زون مربوطه
• مسیر کابل
• نوع کابل
• محل پنل مرکزی
• مسیرهای خروج
• تجهیزات مرتبط

نصب بدون بررسی نقشه می تواند باعث اشتباه در زون بندی یا آدرس دهی شود.

مرحله دوم: انتخاب محل نصب شستی اعلام حریق

محل نصب باید:

• قابل مشاهده باشد
• دسترسی سریع داشته باشد
• در مسیر منطقی خروج قرار داشته باشد
• توسط تجهیزات دیگر مسدود نشود
• روشنایی مناسبی داشته باشد
• با کاربری ساختمان سازگار باشد
• با الزامات پروژه مطابقت داشته باشد

در این مرحله ارتفاع نصب نیز مشخص می شود.

مرحله سوم: آماده سازی مسیر کابل

پس از تعیین محل، مسیر کابل کشی مشخص می شود.

کابل باید از مسیر مناسب عبور داده شود و تا حد امکان از مسیرهایی که احتمال آسیب مکانیکی، حرارت شدید یا تداخل نامطلوب دارند دور نگه داشته شود.

در سیستم های اعلام حریق، نوع کابل و نحوه اجرای آن باید مطابق مشخصات طراحی و الزامات پروژه باشد.

مرحله چهارم: نصب جعبه یا پایه شستی

بسته به نوع شستی، تجهیز می تواند به صورت روکار یا توکار نصب شود.

برخی مدل ها برای نصب توکار روی قوطی استاندارد طراحی شده اند و برخی مدل ها دارای جعبه روکار اختصاصی هستند. دستورالعمل سازنده باید برای تعیین نوع جعبه و روش نصب ملاک قرار گیرد.

در هنگام نصب باید از وارد کردن فشار بیش از حد به پیچ های تثبیت کننده خودداری شود؛ برخی سازندگان نیز صراحتا نسبت به سفت کردن بیش از حد پیچ ها هشدار داده اند.

مرحله پنجم: سیم کشی شستی اعلام حریق

این مرحله یکی از حساس ترین قسمت های نصب است.

سیم کشی شستی باید دقیقا مطابق نقشه ترمینال همان مدل و نقشه سیستم انجام شود.

نمی توان ترمینال های یک مدل را به صورت عمومی برای تمام شستی ها در نظر گرفت؛ زیرا ترمینال بندی در محصولات مختلف ممکن است متفاوت باشد.

در یک نمونه شستی آدرس پذیر Honeywell، اتصال لوپ با ترمینال های مشخص برای مثبت و منفی انجام می شود و سازنده تاکید می کند که سیم کشی باید مطابق مقررات محلی و ملی انجام شود.

بنابراین قبل از اتصال سیم ها باید حتما:

1. مدل دقیق شستی مشخص شود.
2. نقشه ترمینال بررسی شود.
3. نوع مدار مشخص شود.
4. مثبت و منفی در سیستم آدرس پذیر بررسی شود.
5. مقاومت انتهای خط در سیستم های متعارف طبق طراحی نصب شود.
6. اتصال شیلد، در صورت وجود، مطابق دستورالعمل سیستم انجام شود.

مرحله ششم: نصب المان فعال کننده

بسته به مدل شستی، المان فعال کننده می تواند از نوع:

• شیشه شکستنی
• المان قابل ریست
• صفحه یا ممبران مخصوص

باشد.

در شستی های دارای المان شکستنی باید المان مطابق دستورالعمل سازنده در محل خود قرار گیرد.

برخی شستی های جدید امکان استفاده از المان قابل برگشت را نیز دارند که پس از تست می توان آن را بدون تعویض شیشه به حالت عادی برگرداند.

مرحله هفتم: آدرس دهی شستی در سیستم آدرس پذیر

اگر سیستم آدرس پذیر باشد، باید برای شستی یک آدرس اختصاص داده شود.

آدرس دهی باید بر اساس نقشه پروژه انجام شود.

برای مثال، در برخی محصولات آدرس با دو سلکتور چرخشی تنظیم می شود. Honeywell در دستورالعمل یک مدل آدرس پذیر خود، بازه آدرس و نحوه تنظیم آن را مشخص کرده و تاکید می کند که ظرفیت واقعی به پنل مربوطه بستگی دارد.

بنابراین استفاده از یک آدرس تکراری یا آدرس خارج از ظرفیت پنل می تواند باعث ایجاد خطا در سیستم شود.

مرحله هشتم: اتصال شستی به پنل

بعد از تکمیل سیم کشی و تنظیمات، شستی طبق نقشه به مدار مربوطه متصل می شود.

در سیستم متعارف، شستی به زون مربوطه متصل می شود.

در سیستم آدرس پذیر، شستی در لوپ مربوطه قرار می گیرد و پنل باید بتواند آدرس آن را شناسایی کند.

در این مرحله نباید صرفا با روشن شدن LED یا عدم نمایش خطا، نصب را تمام شده تلقی کرد. تست واقعی عملکرد ضروری است.

مرحله نهم: تست پیوستگی و عایق کابل

قبل از راه اندازی نهایی، کابل ها باید طبق روش تست تعریف شده برای پروژه بررسی شوند.

در برخی دستورالعمل های نصب، سازنده صراحتا تاکید می کند که قبل از اعمال تغذیه یا اتصال مدار به پنل، تست های لازم مانند پیوستگی و عایق انجام شود.

این مرحله می تواند از ایجاد خطاهای ناشی از موارد زیر جلوگیری کند.

• قطعی کابل
• اتصال کوتاه
• اتصال اشتباه
• جابه جایی قطبیت
• آسیب کابل
• اتصال نامناسب ترمینال

مرحله دهم: تست عملکرد شستی

پس از تکمیل نصب، عملکرد شستی باید آزمایش شود.

در تست باید مراحل زیر بررسی شود:

1. شستی فعال می شود.
2. پنل وضعیت حریق را تشخیص می دهد.
3. LED یا نشانگر مربوطه عملکرد صحیح دارد.
4. آژیرها طبق سناریوی سیستم فعال می شوند.
5. در سیستم آدرس پذیر، آدرس صحیح روی پنل نمایش داده می شود.
6. زون یا لوپ مربوطه درست شناسایی می شود.
7. پس از ریست، سیستم به حالت عادی بازمی گردد.

تست باید با روش پیش بینی شده توسط سازنده انجام شود تا به سیستم آسیب وارد نشود.

تفاوت سیم کشی شستی متعارف و آدرس پذیر

یکی از اشتباهات رایج این است که تصور کنیم تمام شستی های اعلام حریق به یک روش سیم کشی می شوند.

در حالی که روش اتصال شستی به نوع سیستم و مدل تجهیز وابسته است.

بنابراین هنگام خرید یا نصب باید مطمئن شد شستی با پنل اعلام حریق سازگار است.

نکات مهم در نصب شستی اعلام حریق

۱. شستی باید به راحتی دیده شود

رنگ و محل قرارگیری شستی باید باعث شود افراد در شرایط اضطراری بتوانند آن را سریع تشخیص دهند.

۲. جلوی شستی نباید مسدود باشد

حتی اگر شستی در ارتفاع صحیح نصب شده باشد، قرار گرفتن کمد، قفسه یا تجهیزات جلوی آن می تواند دسترسی را دشوار کند.

۳. شستی را نزدیک مسیر خروج قرار دهید

موقعیت شستی باید با مسیر تخلیه ساختمان هماهنگ باشد.

۴. محیط نصب را بررسی کنید

برای محیط های مرطوب، گرد و غبار، فضای باز یا شرایط خورنده باید از مدل مناسب همان محیط استفاده شود. برای نمونه، برخی شستی های خاص دارای حفاظت IP بالاتر و محفظه مناسب محیط های مرطوب یا بیرونی هستند.

۵. از مدل سازگار با پنل استفاده کنید

هر شستی آدرس پذیر لزوما با هر پنل آدرس پذیر سازگار نیست.

۶. دستورالعمل سازنده را جدی بگیرید

حتی در تجهیزاتی که ظاهر مشابهی دارند، ترمینال بندی، آدرس دهی و روش تست می تواند متفاوت باشد.

اشتباهات رایج در نصب شستی اعلام حریق

یکی از مهم ترین اشتباهات، توجه نکردن به محل نصب و تمرکز صرف بر سیم کشی است.

برخی خطاهای رایج عبارتند از:

• نصب شستی پشت مانع
• نصب در ارتفاع نامناسب
• فاصله زیاد بین شستی ها
• نصب در محل کم نور
• عدم هماهنگی با مسیر خروج
• استفاده از شستی نامتناسب با پنل
• اشتباه در قطبیت
• اشتباه در آدرس دهی
• عدم تست کابل قبل از اتصال
• تست نکردن عملکرد واقعی شستی
• استفاده از تجهیز نامناسب در محیط مرطوب یا بیرونی
• بی توجهی به دستورالعمل سازنده
• عدم ثبت نتایج تست و تحویل سیستم

آیا نصب شستی اعلام حریق به تنهایی کافی است؟

خیر.

شستی تنها یکی از اجزای سیستم اعلام حریق است. عملکرد مطلوب سیستم به هماهنگی میان تجهیزات مختلف مانند موارد زیر وابسته است :

• پنل مرکزی
• دتکتور دود
• دتکتور حرارت
• شستی
• آژیر
• فلاشر
• ماژول ها
• منبع تغذیه
• باتری
• کابل های سیستم

نکات تخصصی برای نصب شستی در ساختمان های چند طبقه

در ساختمان های چند طبقه، جانمایی شستی نباید فقط بر اساس مساحت هر طبقه انجام شود.

موارد زیر اهمیت زیادی دارند:

• محل راه پله
• آسانسور
• راهروها
• خروجی طبقات
• خروجی نهایی ساختمان
• کاربری هر طبقه
• تعداد افراد
• مسیرهای تخلیه
• خطرهای خاص هر طبقه
• نحوه زون بندی
• سناریوی اعلام و تخلیه

در ساختمان هایی که تخلیه مرحله ای انجام می شود، ارتباط محل نصب شستی با زون مربوطه اهمیت بیشتری پیدا می کند. راهنمای طراحی Honeywell نیز برای چنین ساختمان هایی به جانمایی شستی در خروجی های مربوط به زون ها توجه می کند.

نصب شستی اعلام حریق آریاک، زتا، زیتکس و سایر برندها

اصل کلی جانمایی شستی در برندهای مختلف مشابه است، اما سیم کشی و ترمینال بندی را نمی توان برای همه برندها یکسان در نظر گرفت.

برای مثال، یک شستی متعارف آریاک ممکن است بر اساس مدار زون پنل آریاک نصب شود، در حالی که شستی یک سیستم آدرس پذیر ممکن است نیاز به تنظیم آدرس و رعایت قطبیت لوپ داشته باشد.

بنابراین برای نصب شستی اعلام حریق آریاک، زتا، زیتکس، سنس، تسلا یا سایر برندها باید سه مورد همزمان بررسی شود:

1. مدل دقیق شستی
2. مدل پنل اعلام حریق
3. نقشه یا دفترچه نصب همان سیستم

چک لیست نهایی نصب شستی اعلام حریق

قبل از تحویل سیستم، بهتر است موارد زیر بررسی شوند:

سوالات متداول درباره محل نصب و نصب شستی اعلام حریق

ارتفاع استاندارد نصب شستی اعلام حریق چقدر است؟

ارتفاع متداول در بسیاری از دستورالعمل های طراحی حدود ۱.۴ متر از کف تمام شده تا مرکز قسمت فعال کننده شستی است؛ با این حال، ارتفاع نهایی باید بر اساس مقررات پروژه، الزامات دسترسی و دستورالعمل سازنده تعیین شود.

شستی اعلام حریق را کجا نصب کنیم؟

به طور معمول شستی ها در مسیرهای خروج، نزدیک خروجی طبقات، خروجی ساختمان و سایر نقاطی نصب می شوند که افراد بتوانند در هنگام مشاهده حریق به سرعت به آنها دسترسی پیدا کنند.

فاصله شستی های اعلام حریق چقدر باید باشد؟

فاصله ثابت و یکسانی برای تمام ساختمان ها وجود ندارد و باید بر اساس مسیر پیمایش، نوع ساختمان، شرایط خطر و ضوابط پروژه تعیین شود. برخی راهنماهای طراحی حداکثر مسیر پیمایش ۴۵ متر را در شرایط مشخص مطرح می کنند.

آیا شستی باید کنار در خروج نصب شود؟

قرارگیری شستی در نزدیکی خروجی ها و مسیرهای تخلیه یکی از اصول مهم جانمایی است، اما محل دقیق باید بر اساس نقشه سیستم و مسیر واقعی خروج تعیین شود.

آیا شستی متعارف و آدرس پذیر به یک شکل نصب می شوند؟

از نظر اصول جانمایی مشابه هستند، اما روش اتصال، سیم کشی و تنظیمات آنها متفاوت است. شستی آدرس پذیر معمولا نیاز به تعیین آدرس و سازگاری با پروتکل پنل دارد.

آیا شستی را می توان در فضای بیرونی نصب کرد؟

فقط در صورتی که مدل شستی برای محیط بیرونی مناسب باشد. برای فضای باز باید درجه حفاظت و شرایط محیطی محصول بررسی شود؛ برخی مدل های مخصوص فضای بیرونی با حفاظت بالاتر تولید می شوند.

آیا بعد از نصب شستی باید آن را تست کرد؟

بله. تست عملکرد بخش ضروری راه اندازی سیستم است و باید مشخص شود که فعال شدن شستی به درستی توسط پنل دریافت شده و سناریوی اعلام حریق اجرا می شود.

جمع بندی

محل نصب و نحوه نصب شستی اعلام حریق تاثیر مستقیمی بر سرعت واکنش افراد در زمان وقوع حریق دارد. شستی باید در محلی قابل مشاهده، روشن و بدون مانع و در ارتباط منطقی با مسیرهای خروج نصب شود. ارتفاع نصب، فاصله دسترسی، نوع شستی، شرایط محیطی و سازگاری با پنل نیز باید در طراحی و اجرا مورد توجه قرار گیرد.

از طرف دیگر، نصب فیزیکی شستی تنها بخشی از عملیات است. سیم کشی صحیح، بررسی پیوستگی کابل، آدرس دهی در سیستم های آدرس پذیر، اتصال صحیح به پنل و تست نهایی باید همگی انجام شوند.

در پروژه های مسکونی، اداری، تجاری و صنعتی، بهتر است جانمایی و نصب سیستم اعلام حریق بر اساس نقشه اجرایی و توسط تکنسین متخصص انجام شود تا علاوه بر عملکرد صحیح تجهیزات، الزامات ایمنی و فنی پروژه نیز رعایت شود.

فروشگاه آتش پویا به عنوان فروشنده و نصاب تجهیزات اعلام حریق، می تواند در زمینه تامین و اجرای تجهیزات برندهای مختلف اعلام حریق از جمله آریاک، زتا، زیتکس، سنس و تسلا، متناسب با نیاز پروژه راهنمایی و خدمات اجرایی ارائه دهد.