مقالات

میزان سطح پوشش دتکتور اعلام حریق چقدر است؟ راهنمای محاسبه و نصب

نحوه پوشش دتکتورها

میزان سطح پوشش دتکتور اعلام حریق یکی از مهم‌ترین موضوعات در طراحی و اجرای سیستم اعلام حریق ساختمان است. انتخاب تعداد دتکتورها تنها بر اساس متراژ ساختمان انجام نمی‌شود و عواملی مانند نوع دتکتور، ارتفاع سقف، شکل و هندسه فضا، وجود تیر و ستون، جریان هوا، نوع کاربری ساختمان و دستورالعمل سازنده نیز در جانمایی دتکتورها تأثیر مستقیم دارند.

به همین دلیل، این تصور که «هر دتکتور اعلام حریق دقیقاً X مترمربع را پوشش می‌دهد» یک قاعده عمومی و همیشگی نیست. برای مثال، در ضوابط NFPA 72 برای دتکتورهای دود در سقف‌های صاف، فاصله اسمی ۳۰ فوت یا حدود ۹.۱ متر به‌عنوان مبنای طراحی مطرح شده است؛ اما همین استاندارد برای پوشش واقعی، فاصله دتکتور از دیوارها، موانع، ارتفاع سقف و شرایط محیطی را نیز در نظر می‌گیرد.

در این مقاله از فروشگاه آتش پویا، سطح پوشش دتکتورهای اعلام حریق، فاصله استاندارد نصب، روش تقریبی محاسبه تعداد دتکتورها و تفاوت دتکتور دود و حرارت را بررسی می‌کنیم.

سطح پوشش دتکتور اعلام حریق چیست؟

سطح پوشش دتکتور به محدوده‌ای از یک فضای تحت حفاظت گفته می‌شود که با توجه به محل نصب و شرایط محیطی، یک دتکتور می‌تواند در آن نسبت به محصولات ناشی از حریق مانند دود یا افزایش دما واکنش مناسبی داشته باشد.

اما باید توجه داشت که سطح پوشش با مساحت هندسی یکسان نیست.

برای مثال اگر فاصله اسمی دتکتورهای دود ۹.۱ متر در نظر گرفته شود، نمی‌توان به‌صورت ساده نتیجه گرفت که هر دتکتور دقیقاً یک مربع ۹.۱ × ۹.۱ متر یا حدود ۸۳ مترمربع را بدون هیچ شرطی پوشش می‌دهد.

NFPA نیز فاصله ۳۰ فوت را یک مبنای طراحی برای شرایط مشخص می‌داند و برای جانمایی صحیح، فاصله از دیوارها و تمام نقاط سقف را نیز مورد توجه قرار می‌دهد.

هر دتکتور دود چند متر مربع را پوشش می‌دهد؟

پاسخ دقیق این است که نمی‌توان برای تمام پروژه‌ها یک عدد ثابت تعیین کرد.

در طراحی متعارف دتکتورهای دود روی سقف صاف، NFPA 72 فاصله اسمی حداکثر ۳۰ فوت (۹.۱ متر) بین دتکتورها را مطرح می‌کند. همچنین دتکتورها باید نسبت به دیوارها و پارتیشن‌های مربوطه با فاصله مناسب جانمایی شوند. یک روش جایگزین نیز این است که تمام نقاط سقف در فاصله‌ای حداکثر برابر با ۰.۷ برابر فاصله اسمی ۳۰ فوت از یک دتکتور قرار داشته باشند.

بنابراین عددی مانند ۸۴ مترمربع را باید صرفاً در قالب یک محاسبه هندسی یا یک شرایط طراحی مشخص مطرح کرد، نه اینکه آن را «ظرفیت قطعی هر دتکتور» بدانیم.

یک مثال ساده

فرض کنیم یک فضای کاملاً ساده با سقف صاف و بدون موانع داریم.

اگر فاصله اسمی را حدود ۹.۱ متر در نظر بگیریم، یک شبکه تقریبی می‌تواند به شکل زیر تصور شود:

۹.۱ × ۹.۱۸۳ مترمربع

اما این محاسبه به معنی آن نیست که در هر فضای ۸۳ مترمربعی حتماً نصب یک دتکتور کافی است.

ارتفاع سقف، تیرها، پارتیشن‌ها، شکل اتاق، جریان هوا و الزامات پروژه می‌توانند تعداد و محل دتکتورها را تغییر دهند. گزارش پژوهشی مرتبط با NFPA نیز بر اهمیت عواملی مانند ارتفاع سقف، لایه‌بندی دود، دسترسی برای بازرسی و تعمیرات و شرایط مختلف سقف تأکید می‌کند.

فاصله استاندارد بین دتکتورهای اعلام حریق چقدر است؟

در طراحی دتکتور دود روی سقف صاف، یکی از اعداد مهم در NFPA 72، فاصله اسمی ۳۰ فوت یا ۹.۱ متر است.

بر اساس متن ارائه‌شده در فرآیند تدوین NFPA 72، یکی از روش‌ها این است که:

  • فاصله بین دتکتورهای دود از ۳۰ فوت بیشتر نشود.
  • فاصله دتکتور از دیوارهای مربوطه نیز بر اساس نصف فاصله اسمی کنترل شود.
  • یا تمام نقاط سقف در فاصله حداکثر ۰.۷ برابر فاصله اسمی از یک دتکتور قرار بگیرند.

بنابراین در طراحی شبکه‌ای دتکتورها، نباید فقط فاصله دتکتور تا دتکتور را بررسی کرد؛ بلکه فاصله دتکتور از دیوار و سایر موانع نیز اهمیت دارد.

آیا قانون ۹×۹ متر برای همه دتکتورها درست است؟

خیر.

این یکی از رایج‌ترین اشتباهات در طراحی سیستم اعلام حریق است.

گاهی گفته می‌شود:

هر دتکتور ۹×۹ متر یا حدود ۸۰ تا ۸۴ مترمربع را پوشش می‌دهد.

این عبارت اگر بدون توضیح شرایط استفاده شود، از نظر فنی گمراه‌کننده است.

دلیل آن این است که فاصله دتکتور باید بر اساس شرایط پروژه تعیین شود. برای نمونه، دتکتور دود در یک سالن با سقف صاف و بدون مانع شرایط متفاوتی نسبت به دتکتور نصب‌شده در فضایی با تیرهای عمیق، سقف نامنظم یا جریان هوای شدید دارد.

گزارش پژوهشی بنیاد تحقیقات حفاظت در برابر حریق نیز تأکید می‌کند که برای سقف‌های دارای تیر و تیرچه، بسته به عمق آنها نسبت به ارتفاع سقف، شرایط جانمایی متفاوت خواهد بود.

سطح پوشش دتکتور حرارتی چقدر است؟

دتکتور حرارتی عملکرد متفاوتی با دتکتور دود دارد.

دتکتور حرارتی زمانی که دمای محیط به مقدار مشخصی برسد یا نرخ افزایش دما مطابق عملکرد طراحی‌شده باشد، سیگنال هشدار را ارسال می‌کند.

به همین دلیل، نمی‌توان سطح پوشش دتکتور حرارتی را بدون توجه به موارد زیر تعیین کرد:

  • نوع دتکتور حرارتی
  • دمای عملکرد
  • ارتفاع سقف
  • نوع سقف
  • وجود تیر و موانع
  • شرایط محیطی
  • مشخصات فنی و لیستینگ محصول
  • دستورالعمل نصب شرکت سازنده
  • الزامات استاندارد مورد استفاده در پروژه

در نتیجه، برای دتکتور حرارتی باید داده فنی همان مدل و استاندارد مورد پذیرش پروژه بررسی شود.

تفاوت سطح پوشش دتکتور دود و حرارت

ویژگی

دتکتور دود

دتکتور حرارتی

عامل تشخیص

دود حاصل از حریق

افزایش دما یا نرخ افزایش دما

کاربرد متداول

اتاق‌ها، ادارات، راهروها و فضاهای عمومی

پارکینگ، موتورخانه و محیط‌های دارای شرایط نامناسب برای دتکتور دود

حساسیت به جریان هوا

بالا

وابسته به نوع و شرایط نصب

تأثیر ارتفاع سقف

مهم

بسیار مهم

امکان استفاده از عدد ثابت برای پوشش

خیر

خیر

اهمیت دستورالعمل سازنده

بسیار زیاد

بسیار زیاد

تأثیر موانع

زیاد

زیاد

انتخاب نوع دتکتور باید بر اساس ماهیت خطر و شرایط محیط انجام شود، نه صرفاً مساحت فضا.

تأثیر ارتفاع سقف بر سطح پوشش دتکتور

ارتفاع سقف یکی از عوامل مهم در طراحی سیستم کشف حریق است.

با افزایش ارتفاع، حرکت دود و تشکیل لایه دود در زیر سقف می‌تواند تحت تأثیر پدیده‌هایی مانند stratification یا لایه‌بندی دود قرار گیرد.

مطالعات مرتبط با NFPA 72 نیز بر ضرورت توجه به لایه‌بندی دود در شرایط لازم و همچنین دسترسی مناسب برای تست، بازرسی و تعمیر دتکتورهای نصب‌شده در ارتفاع تأکید کرده‌اند.

بنابراین در سالن‌های صنعتی، انبارها، سوله‌ها و ساختمان‌هایی با سقف‌های بلند، استفاده از یک فرمول ساده متراژ به‌تنهایی روش مناسبی برای طراحی نیست.

تأثیر تیر و ستون بر سطح پوشش دتکتور

وجود تیرهای سقفی، تیرچه‌ها، پارتیشن‌ها و سایر موانع می‌تواند مسیر حرکت دود را تغییر دهد.

برای نمونه، در برخی شرایط اگر عمق تیرها نسبت به ارتفاع سقف کمتر از درصد مشخصی باشد، می‌توان از قواعد مربوط به سقف صاف استفاده کرد؛ اما اگر تیرها عمیق‌تر باشند، نحوه جانمایی دتکتورها می‌تواند تغییر کند. گزارش پژوهشی مرتبط با NFPA این موضوع را برای سازه‌های دارای تیر و تیرچه بررسی کرده است.

 بنابراین هنگام محاسبه تعداد دتکتور باید علاوه بر پلان معماری، مقطع سقف و موانع موجود در ارتفاع نیز بررسی شود.

سطح پوشش دتکتور در راهروها

راهروها از فضاهایی هستند که جانمایی دتکتورها در آنها اهمیت زیادی دارد.

در راهروهای باریک، هندسه فضا متفاوت از یک اتاق یا سالن مربع‌شکل است و نحوه چیدمان دتکتورها باید بر اساس عرض راهرو، طول آن، نوع سقف، موانع و ضوابط پروژه انجام شود.

در برخی شرایط، NFPA برای راهروهای با عرض ۱۵ فوت یا کمتر و تیرهایی که عمود بر طول راهرو هستند، امکان استفاده از قواعد مربوط به سقف صاف را مطرح می‌کند؛ البته این موضوع مشروط به شرایط تعیین‌شده در ضابطه است.

نحوه محاسبه تعداد دتکتور اعلام حریق

برای برآورد اولیه تعداد دتکتورها می‌توان مراحل زیر را انجام داد:

مرحله اول؛ تعیین مساحت

ابتدا مساحت فضای موردنظر محاسبه می‌شود:

مساحت = طول × عرض

مرحله دوم؛ مشخص کردن نوع دتکتور

باید مشخص شود که برای فضا دتکتور یا نوع دیگری مورد نیاز است :

  • دود
  • حرارتی
  • ترکیبی
  • گاز
  • CO

مرحله سوم؛ بررسی ارتفاع سقف

ارتفاع سقف مشخص می‌شود؛ زیرا ارتفاع می‌تواند روی جانمایی و عملکرد سیستم تأثیر داشته باشد.

مرحله چهارم؛ بررسی موانع

تیرها، ستون‌ها، پارتیشن‌ها، کانال‌های تأسیساتی و سایر موانع بررسی می‌شوند.

مرحله پنجم؛ بررسی اطلاعات سازنده

فاصله مجاز و شرایط نصب باید با دیتاشیت و دستورالعمل همان مدل تطبیق داده شود.

مرحله ششم؛ کنترل با استاندارد و ضوابط پروژه

در نهایت طراحی باید با استاندارد مورد استفاده پروژه و الزامات مرجع ذی‌صلاح یا AHJ تطبیق داده شود.

جدول نمونه برای برآورد اولیه دتکتور

جدول زیر فقط برای درک اولیه و آموزش مفهوم جانمایی است و جایگزین طراحی نهایی سیستم اعلام حریق نیست.

ابعاد تقریبی فضا

مساحت

تعداد دتکتور پیشنهادی اولیه

۵ × ۵ متر

۲۵ مترمربع

حداقل ۱

۶ × ۶ متر

۳۶ مترمربع

حداقل ۱

۸ × ۸ متر

۶۴ مترمربع

بسته به شرایط، ۱ یا بیشتر

۹ × ۹ متر

۸۱ مترمربع

نیازمند بررسی چیدمان

۱۰ × ۱۰ متر

۱۰۰ مترمربع

معمولاً نیازمند بیش از یک نقطه تشخیص

۱۰ × ۱۵ متر

۱۵۰ مترمربع

محاسبه بر اساس شبکه و شرایط پروژه

۱۵ × ۲۰ متر

۳۰۰ مترمربع

نیازمند طراحی کامل

۲۰ × ۳۰ متر

۶۰۰ مترمربع

نیازمند طراحی کامل

نکته مهم: این جدول نباید به‌عنوان جدول قطعی «متراژ تحت پوشش هر دتکتور» استفاده شود. تعداد واقعی دتکتورها باید از روی پلان، نوع دتکتور، ارتفاع، موانع و الزامات استاندارد تعیین شود.

چرا نمی‌توان تعداد دتکتور را فقط با تقسیم متراژ محاسبه کرد؟

فرض کنیم یک ساختمان ۸۰۰ مترمربع مساحت دارد.

اشتباه است که صرفاً بگوییم:

۸۰۰ ÷ ۸۴ = حدود ۱۰ دتکتور

و طراحی را تمام کنیم.

ممکن است فضای ساختمان شامل این موارد باشد:

  • چند اتاق کوچک
  • راهرو
  • راه‌پله
  • موتورخانه
  • انبار
  • پارکینگ
  • سقف‌های متفاوت
  • تیرهای سازه‌ای
  • پارتیشن‌های متعدد

در این حالت حتی اگر مجموع مساحت ۸۰۰ مترمربع باشد، نحوه تقسیم فضاها می‌تواند تعداد و محل دتکتورها را کاملاً تغییر دهد.

سطح پوشش دتکتورهای زیتکس، آریاک، سنس و تسلا

در هنگام خرید دتکتور اعلام حریق، یکی از سؤالات رایج این است که آیا دتکتور یک برند خاص، مثلاً زیتکس، آریاک، سنس یا تسلا سطح پوشش بیشتری دارد یا خیر.

پاسخ این است که نباید صرفاً بر اساس برند قضاوت کرد.

هر مدل دتکتور دارای مشخصات فنی، نوع سنسور، استانداردها و دستورالعمل نصب مربوط به خود است. برای مثال، محصولات زیتکس شامل دتکتورهای دود، حرارتی، ترکیبی، گاز و CO در مدل‌های مختلف هستند و باید اطلاعات فنی مدل موردنظر هنگام طراحی بررسی شود.

بنابراین بهتر است هنگام انتخاب محصول، به جای پرسیدن صرفاً «این دتکتور چند متر را پوشش می‌دهد؟»، این موارد بررسی شوند:

  1. نوع دتکتور چیست؟
  2. ارتفاع مجاز نصب چقدر است؟
  3. فاصله نصب پیشنهادی سازنده چقدر است؟
  4. نوع سقف چیست؟
  5. آیا دتکتور برای شرایط پروژه مناسب است؟
  6. استاندارد محصول چیست؟
  7. آیا مدل موردنظر با سیستم کنترل پنل پروژه سازگار است؟

دتکتور آدرس‌پذیر یا کانونشنال؛ آیا سطح پوشش متفاوت است؟

یکی دیگر از برداشت‌های اشتباه این است که تصور کنیم دتکتور آدرس‌پذیر به دلیل فناوری پیشرفته‌تر، سطح پوشش بیشتری نسبت به دتکتور کانونشنال دارد.

در حالت کلی، آدرس‌پذیر بودن یا کانونشنال بودن به‌تنهایی تعیین‌کننده سطح فیزیکی پوشش دتکتور نیست.

تفاوت اصلی در نحوه شناسایی و مدیریت تجهیزات در سیستم است.

در سیستم کانونشنال، تجهیزات معمولاً در قالب زون شناسایی می‌شوند، در حالی که در سیستم آدرس‌پذیر هر تجهیز دارای آدرس مشخص در لوپ است.

اما تعداد و محل نصب دتکتورها همچنان باید بر اساس شرایط محیط، نوع دتکتور، مشخصات سازنده و ضوابط طراحی تعیین شود.

اشتباهات رایج در محاسبه سطح پوشش دتکتور

۱. استفاده از یک عدد ثابت برای تمام پروژه‌ها

گفتن اینکه «هر دتکتور ۸۰ مترمربع را پوشش می‌دهد» بدون ذکر شرایط، اشتباه است.

۲. توجه نکردن به ارتفاع سقف

سقف بلند می‌تواند شرایط حرکت و تجمع دود را تغییر دهد.

۳. بی‌توجهی به تیرهای سقفی

تیرها و تیرچه‌ها می‌توانند روی مسیر حرکت دود و نحوه جانمایی تأثیر بگذارند.

۴. نصب بیش از حد نزدیک به دیوار

فاصله از دیوار نیز بخشی از طراحی صحیح سیستم است.

۵. انتخاب دتکتور فقط بر اساس قیمت

دتکتور باید متناسب با محیط انتخاب شود.

۶. استفاده از یک نوع دتکتور در تمام ساختمان

شرایط یک پارکینگ با یک اتاق اداری یا انبار مواد متفاوت است.

۷. بی‌توجهی به دیتاشیت محصول

حتی اگر دو دتکتور از یک نوع باشند، مشخصات نصب و تأییدیه‌های آنها باید بررسی شود.

آیا یک دتکتور دود برای ۸۴ مترمربع کافی است؟

به‌صورت مطلق نمی‌توان چنین حکمی داد.

عدد حدود ۸۴ مترمربع از محاسبه هندسی فاصله ۹.۱ متر در یک شبکه مربعی به دست می‌آید، اما طراحی سیستم اعلام حریق صرفاً محاسبه مساحت نیست.

NFPA 72 برای شرایط مشخص سقف صاف، فاصله اسمی ۳۰ فوت را مطرح می‌کند و همچنین کنترل فاصله از دیوارها و پوشش نقاط سقف را مورد توجه قرار می‌دهد.

بنابراین بهتر است در مقاله‌های تخصصی به جای عبارت:

«هر دتکتور دقیقاً ۸۴ مترمربع را پوشش می‌دهد»

از عبارت دقیق‌تر زیر استفاده شود:

«در طراحی متعارف دتکتور دود روی سقف صاف، فاصله اسمی ۹.۱ متر یکی از مبانی طراحی است؛ اما سطح پوشش واقعی و تعداد دتکتورها باید با توجه به شرایط ساختمان، هندسه فضا، ارتفاع سقف، موانع، مشخصات سازنده و ضوابط پروژه تعیین شود

این عبارت هم از نظر فنی دقیق‌تر است و هم برای یک مقاله تخصصی اعتبار بیشتری ایجاد می‌کند.

راهنمای انتخاب دتکتور مناسب

برای انتخاب دتکتور مناسب ابتدا باید ماهیت فضا مشخص شود.

برای فضاهای اداری و اتاق‌ها

در بسیاری از فضاهای معمولی، دتکتور دود می‌تواند گزینه مناسبی باشد؛ البته طراحی باید با توجه به کاربری انجام شود.

برای پارکینگ

وجود دود خودرو، گردوغبار و شرایط محیطی می‌تواند انتخاب دتکتور را تحت تأثیر قرار دهد و باید نوع مناسب تجهیزات انتخاب شود.

برای موتورخانه

با توجه به نوع تجهیزات و ریسک موجود، ممکن است دتکتور حرارتی یا ترکیب تجهیزات مناسب‌تر باشد.

برای آشپزخانه

انتخاب دتکتور باید با توجه به احتمال تولید بخار و دود ناشی از فرآیندهای عادی انجام شود تا احتمال هشدار کاذب کاهش پیدا کند.

برای انبارها و سالن‌های بزرگ

ارتفاع سقف، چیدمان قفسه‌ها، نوع مواد ذخیره‌شده و جریان هوا اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند و طراحی باید تخصصی‌تر انجام شود.

جمع‌بندی؛ سطح پوشش دتکتور را چگونه محاسبه کنیم؟

میزان سطح پوشش دتکتور اعلام حریق یک عدد ثابت و یکسان برای تمام ساختمان‌ها نیست.

برای دتکتور دود روی سقف صاف، NFPA 72 فاصله اسمی ۳۰ فوت یا حدود ۹.۱ متر را به‌عنوان یکی از مبانی طراحی مطرح می‌کند و روش کنترل پوشش نقاط سقف با ضریب ۰.۷ نیز در ضوابط مربوطه مطرح شده است.

با این حال، برای تعیین تعداد واقعی دتکتورها باید عوامل زیر بررسی شوند:

نوع دتکتور + ارتفاع سقف + شکل فضا + تیر و ستون + موانع + جریان هوا + مشخصات سازنده + استاندارد پروژه + الزامات مرجع تأییدکننده

بنابراین اگر قصد اجرای سیستم اعلام حریق یک ساختمان را دارید، بهتر است به جای محاسبه تعداد دتکتورها صرفاً بر اساس متراژ، پلان معماری و شرایط واقعی ساختمان بررسی شود.

خرید دتکتور اعلام حریق از آتش پویا

فروشگاه آتش پویا در زمینه تأمین تجهیزات سیستم‌های اعلام حریق و ارائه مشاوره برای انتخاب تجهیزات مناسب فعالیت می‌کند. برای انتخاب دتکتور دود، حرارتی، ترکیبی و سایر تجهیزات، بهتر است ابتدا نوع کاربری و شرایط پروژه مشخص شود تا محصول متناسب با نیاز ساختمان انتخاب شود.

برای دریافت اطلاعات و مشاوره خرید تجهیزات اعلام حریق می‌توانید با آتش پویا تماس بگیرید:

آدرس ما : تهران، لاله زار جنوبی، مجتمع تجاری فراز لاله زار، طبقه دوم، پلاک 43

شماره تماس: 09199552952   | 02136055484

منابع: 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *